Mjeztym zo Stuttgartske nowiny „enormnu wurazliwosć“ w Moritza Winkelmannowej hrě na klawěrje wuzběhnu, mjenuje jeho Hildesheimska nowina „pianista-posobinu“.

​

Moritz Winkelmann wěnuje so čiłej mjezynarodnej koncertnej dźěławosći a je lawreat Mjezynarodneje telekom Beethoven Competition Bonn. Wón hudźeše mjez druhim zhromadnje z Itzhakom Perlmanom, Arabelu Steinbacher, kwatuorom Ébène, Helmutom Lachenmannom a Wolframom Christom a hraješe jako solist z Bonnskim Beethovenorchestrom, Kölnskim komornym orchestrom, Kurpfalcskim komornym orchestrom a New York Classical Players.

​

Wo swojim předstajenju 2. klawěrneho koncerta Franza Liszta z orchestrom Dźiwadła za Delnju Saksku pisaše Hildesheimer Allgemeine Zeitung: „Hudźbna intensita tutoho wuwzaćneho wuměłca da kompoziciju k zwukowemu krimijej wot najdrobnišeho zrawić.“

​

Tuchwilu zahudźi Moritz Winkelmann wšitke 32 klawěrnych sonatow Ludwiga van Beethovena. W meji 2024 je prěnja edicija pola Berlin Classics wušła. Cyły cyklus budźe k 200. posmjertninam Beethovena dotwarjeny. Nahrawanje třoch poslednich sonatow Ludwiga van Beethovena kaž tež Helmuta Lachenmannoweje kolebanskeje hudźby a Marche Fatale je hižo 2022 pola Haenslera Classic wušło. „Winkelmann zda so Beethovena wot wulkeje tradicije pušćić, jeho takrjec nadžiwjenskeho wulkeho interpreta kaž Brendela, Barenboima, Kempffa abo knihiwjazarja z rukow storhnyć, zo směł jeho znowa čerstwje a swobodnje wuhotować a wotkryć. Rezultat je dych wotražacy [...] “pisa magacin pizzicato. Pola Fono Forum bě album doporučenje měsaca: „Njesměrnje klinčeše, ze šwižnym modulaciju kmanym a dychacym zwukom poskićene, zaklinča tute sonaty kaž z jastwa wuswobodźene, zo bychu swoje humane poselstwo dušinje přiběrajcy pomocy potrěbnišemu swětej wozjewić móhli.“ Album dósta opus- klasikowe nominowanja w kategorijach „instrumentalist lěta“, „solistiske nahrawanje lěta“ a „dorostowi wuměłcy lěta“.

​

Swojemu 1. mytu na wubědźowanju Richarda Laugsa w Mannheimje sćěhowaše debit na Rheingau Musik Festival. Mjezynarodne angažementy wjedźechu jeho do Carnegie Hall New York, Beethovenoweje hale Bonn, Słowakskeje filharmonije Bratislava, Mannheimskeho Rosengartena, Stuttgarskeje spěwneje hale a do Beethovenhausa Bonn kaž tež na Schwetzingske swjedźenske hry, Schleswigsko-Holsteinsku hudźbny festiwal, Ravinia Festiwal w Chicagu a Music @ Menlo w Kaliforniskej.

​

Koncertne turneje wjedu jeho nimo Europy a USA tež prawidłownje do Chiny a Japanskeje. Rozhłosowe nahrawanja nastachu w zhromadnym dźěle z SWR Kultur, WDR, DR Kopenhagen, WBJC Baltimore Classical Radio a WFMT Chicago, telewizijne wusyłanja pola ZDF. Naposledk bě Moritz Winkelmann pola SWR2 zetkanišćo klasika ekstra, pola Deutschlandfunk Kultur a pola RONDO podcasta słyšeć.

​

Po klawěrnej wučbje pola swojeho dźěda prof. Gerharda Wilhelma absolwowaše Moritz Winkelmann swój zakładny studij pola prof. Michaela Haubera na Wysokej šuli za hudźbu Mannheim. Po tym studowaše jako stipendiat DAAD a studijneje załožby Němskeho ludu na Peabody Conservatory of Music w Baltimore pola legendarneho Leona Fleishera, hdźež swój studij z wuznamjenjenjom zakónči. Na wosebite wašnje staj Ferenc Rados a Marisa Somma jeho wuměłske wuwiće spěchowałoj.

​

Moritz Winkelmann bě stipendiat Wuměłstwoweje załožby Badensko-Württembergska, je wuměłski nawoda klasiki w Klóštrje we Weilje města a nošer Mozartoweho myta Stuttgartskeje Mozartoweje towaršnosće.

 

2021 dósta Moritz Winkelmann nimo toho mjeno jako profesor za klawěr na Statnu wysoku šulu za hudźbu a předstajace wuměłstwo Mannheim.

 

Wot zymskeho semestra 2024 je wón profesor za klawěr na Wysokej šuli za hudźbu Stuttgart. Wón podawa mjezynarodnje mišterske kursy a bě čłon jury mnohich wubědźowanjow.